Η δημοπρασία ξεκινάει και οι υποψήφιοι πλειοδότες κάνουν προσφορές. Η τιμή της δημοπρασίας συνεχώς αυξάνεται και κάθε υποψήφιος πλειοδότης πρέπει να κάνει προσφορά πάντα μεγαλύτερη από αυτήν που έχει κάνει ο προηγούμενος. Η δημοπρασία λήγει όταν τερματισθεί το χρονικό διάστημα που έχει ορισθεί (ή σε περίπτωση που έχει ορισθεί τιμή άμεσης αγοράς, όταν κάποιος κάνει προσφορά ίση με την τιμή αυτή, χωρίς να υπάρχουν άλλες προσφορές ήδη).

Το iBid για να διευκολύνει τους χρήστες στην κατάθεση προσφορών, υλοποιεί και χρησιμοποιεί πάντα μια τεχνική γνωστή σαν αυτόματη προσφορά (proxy bidding). Η τεχνική αυτή έγκειται στο γεγονός ότι ένας χρήστης μπορεί να κάνει προσφορά όσο μεγάλη επιθυμεί αλλά το σύστημα δεν θα χρησιμοποιήσει ολόκληρη την προσφορά του παρά μόνο όσο ακριβώς χρειάζεται για να είναι εκείνη την στιγμή νικητής. Το αρχικό ποσό που προσέφερε υπάρχει στο σύστημα και θα χρησιμοποιηθεί σε περίπτωση που κάποιος άλλος προσπαθήσει να τον ξεπεράσει και πάντα με έξυπνο τρόπο (όσο δηλαδή χρειάζεται κάθε φορά για να είναι νικητής - μέχρι βέβαια αυτό να μην μπορεί να γίνει επειδή κάποιος άλλος έκανε μεγαλύτερη προσφορά από το ποσό αυτό). Περισσότερα για την διαδικασία αυτόματης προσφοράς μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Χρήσιμες παρατηρήσεις:

• Πολλές φορές φαίνεται παράξενο που κάποιος ξεκινάει μια δημοπρασία χαμηλά και έχει ορίσει κάποια κατώτατη τιμή πώλησης. Συνήθως αυτό γίνεται για να αποτραπούν ομάδες χρηστών (rings) που έχουν προσυμφωνήσει να μην ανεβάζουν την τιμή της δημοπρασίας, να το κάνουν. Αυτό βέβαια συμβαίνει μόνο στην περίπτωση που η κατώτατη τιμή πώλησης παραμένει κρυφή μέχρι το τέλος της δημοπρασίας. Στο iBid η ενημέρωση για το αν αυτή η τιμή (reserved price) έχει ξεπερασθεί ή όχι, καθορίζεται από τον πωλητή κατά την διάρκεια δημιουργίας της δημοπρασίας, ώστε να αποφεύγονται φαινόμενα όπως αυτό που αναφέρθηκε παραπάνω. Αν ο πωλητής επιλέξει να μην φαίνεται αν η κατώτατη τιμή πώλησης έχει ήδη καλυφθεί, τότε δεν ισχύει η αυτόματη προσφορά και οι προσφορές γίνονται στο ακριβές ύψος που δίνουν οι υποψήφιοι αγοραστές.
• Το κλειδί για μια επιτυχημένη δημοπρασία αυτού του είδους είναι η ύπαρξη συναγωνισμού μεταξύ των χρηστών που συμμετέχουν, γεγονός που οδηγεί σε όλο και μεγαλύτερες προσφορές. Υπάρχει όμως και το φαινόμενο κάποιος να κερδίσει την δημοπρασία σε τιμή αρκετά χαμηλότερη της πραγματικής της αξίας, αφού μπορεί να αυξάνει την προσφορά του κατά ένα μικρό ποσό κάθε φορά (ώστε να πλειοδοτεί) και να μην πιέζεται να προσφέρει το ποσό που πραγματικά αποτιμά το αντικείμενο. Από αυτή την σκοπιά πολλές φορές είναι προτιμότερο να χρησιμοποιηθεί κάποιο άλλο είδος δημοπρασίας που είναι πιο αποδοτικό για τον πωλητή.
• Αν ο πωλητής καθορίσει ότι ο τελικός νικητής θα πληρώσει ποσό ίσο με τη δεύτερη προσφορά που γίνει, αυτομάτως δεν ισχύει η απόκρυψη της πληροφορίας για το αν η ελάχιστη τιμή πώλησης έχει επιτευχθεί (αν έχει ορισθεί ελάχιστη τιμή πώλησης). Αυτό είναι αναγκαίο και εξηγείται στο επόμενο παράδειγμα: Ας υποθέσουμε ότι κάποιος ξεκινάει μια δημοπρασία από 10 Euro και ορίσει ελάχιστη τιμή πώλησης 100 Euro, ενώ ταυτόχρονα θέτει η πληροφορία για το αν αυτή έχει ξεπερασθεί να μην είναι ορατή στους χρήστες (γεγονός που συνεπάγεται ότι ο μηχανισμός αυτόματης προσφοράς δεν ενεργοποιείται και οι προσφορές γίνονται στο ακριβές ποσό της κάθε προσφοράς). Αν κάνει κάποιος τώρα μια προσφορά ίση με 120 Euro, μπορεί κάποιος άλλος να κάνει αμέσως προσφορά π.χ. 10.000 Euro και να είναι σίγουρος ότι κανένας δεν θα τολμήσει να τον ξεπεράσει (αφού αν το κάνει θα πληρώσει 10.000 Euro). Επομένως θα κερδίσει το αντικείμενο στα 120 Euro (όσο και η δεύτερη μεγαλύτερη προσφορά) χωρίς αντίπαλο πλέον, κάτι που δεν συμφέρει προφανώς τον πωλητή. Επομένως είναι αναγκαίo να ισχύει ο μηχανισμός αυτόματης προσφοράς πάντοτε, ώστε οι μέγιστες προσφορές που δίνουν οι συμμετέχοντες να παραμένουν κρυφές και να μην αποτρέπονται οι υπόλοιποι.